Mariaans

U weet niet wie Mariaans is en dat is heel jammer voor u, want Mariaans is een poes die kan praten. Ze is bevriend met de Val-aanridder, die weer samenwoont met een prinses in een kasteel waar ook een draak woont. Die draak wordt als hij verdrietig is steeds kleiner en soms is hij zelfs zo verdrietig dat hij tussen de grassprietjes van de kasteeltuin verdwijnt. Maar dan komen ridder Finn en ridder Rogi met hun hond Luuk en die beginnen  allemaal vrolijke dingen te doen, zodat de draak meteen weer gaat groeien. En zo vinden ze hem gelukkig telkens weer terug.

Ik zou u honderden dergelijke avonturen over Mariaans, ridder Finn en ridder Rogi kunnen vertellen, want al vijf jaar sluit ik er met mijn zonen Finn (9) en Rogi (8) voor het slapengaan de dag mee af. Ik ben daardoor echt van al die karakters gaan houden. Ridder Finn en ridder Rogi praten namelijk ‘Diers’ en hebben achter hun kasteel een hele dierentuin met dieren (niet in hokken!) met wie ze allemaal kunnen communiceren alsof het mensen zijn. Op hun avonturen nemen ze de dieren ook mee en zo waren al die beesten avonden achtereen onze dierbare huisgenoten. Overigens woont in de achtertuin van het kasteel ook een tovenaar, Fip genaamd, die met de kruiden uit de tuin van het kasteel  elk gewenst drankje kan maken dat ridder Rogi en ridder Finn op hun avonturen nodig hebben. Moeten ze onzichtbaar zijn? Geen punt? Willen ze vliegen? Ook geen punt.

Toen ik gisteren weer met een nieuw verhaal van Mariaans van start wilde gaan, klonk het dunnetjes vanuit het bed van beide ridders; ‘Papa, worden we hier niet wat te oud voor?’ En die vraag luidde dan ook meteen het einde in van Mariaans, Fip, Luuk,  de draak, Hatsjoenk (de slechte tovenaar), de Val-aanridder (die altijd in de problemen komt), de prinses, ridder Rogi, ridder Finn en al die  anderen die we met ons drieën in al die jaren bij elkaar hadden verzonnen . Dus dat was het dan.

Dus dag hoor, lieve allemaal, dagdagdag, ik ga jullie heel erg missen!

Groet!

Steven